ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΦΑΙΔΡΑ

Εδώ θα ανακοινώνονται , αποτιμούνται , σχολιάζονται συναντήσεις των μελών του φόρουμ .
Άβαταρ μέλους
GEORGIOS
Δημοσιεύσεις: 532
Εγγραφή: Τετ Ιαν 28, 2009 9:32 am
Τοποθεσία: ΡΑΦΗΝΑ

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΦΑΙΔΡΑ

Δημοσίευσηαπό GEORGIOS » Τρί Οκτ 26, 2010 9:02 am

Παιδια μια υπεροχη βραδια ηταν ολα καταπληκτικα .
η επιλογη μαγαζιου τελεια ωραιο φαγητο και προσωπικο.
Περιμενω αναλυση απο τον κυριο που πηγε να πλακωσει τον ανθρωπο τησ φοινικιας επειδη δεν του εδινε κονκαρδες και κανενα πουρο απο αυτον που ρχονταν διπλα μου και καλα να μου μιλησει και μπουκωνε τα πουρα που εφτιαχνε ο χρυσοστομος.
PETER
Δημοσιεύσεις: 76
Εγγραφή: Πέμ Μάιος 11, 2006 12:12 pm

Δημοσίευσηαπό PETER » Τρί Οκτ 26, 2010 9:12 am

Σέ όσους σκέφτηκαν , οργάνωσαν καί εκτέλεσαν αυτή τήν υπέροχη συνάντηση ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!!!!!


PETER
Άβαταρ μέλους
capobomba
Δημοσιεύσεις: 832
Εγγραφή: Δευ Σεπ 20, 2010 9:58 am

Δημοσίευσηαπό capobomba » Τρί Οκτ 26, 2010 1:27 pm

βάλτε και φωτό
Leonidas
Δημοσιεύσεις: 2010
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 04, 2008 3:23 pm
Τοποθεσία: Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Leonidas » Τρί Οκτ 26, 2010 3:48 pm

Off-topic
Τοποθεσία Φαίδρα. Ενα καταπληκτικό οικοδόμημα, απο εκείνα που δύσκολα βρίσκουμε πια στην Αθήνα. Πανύψηλα decorated ταβάνια, μικρές σάλες όμορφα διατηρημένες, κόζικη ατμόσφαιρα. Με δυό καταπληκτικές κυρίες hands on.
A place to be.


On topic
Μια βραδιά που τάχε όλα κι όλους. Lords, Phoenix, πλατάνους, χρυσάνθεμα, ιππόλυτοι και απόλυτοι, εορτάζοντες, μή εορτάζοντες, vegetarians, ντραμίστες, μπασίστες, πιανίστες, αρσιβαρίστες, αοιδούς λαικούς και μη, Πέτρους, Παύλους, τους 12 Αποστόλους, άραβες με το χαρέμι τους, γερμανόφωνους, γαλόφωνους, άφωνους, παράφωνους, περαστικούς που είδαν φώς και μπήκαν, καπνίζοντες, καιγόμενους, αυτοφλεγόμενους, κόρες και όχι γιούς, ζηλιάρηδες, γρινιάρηδες. Και πάρα πολλά +1.

Ημουν και εγώ εκεί. Κατα τη γνωστή και πάγια τακτική μου, έκατσα απόμερα, δεν μίλαγα. Εκαψα τις λατρεμένες μαρεβούλες μου, όπως όλοι άλλωστε, και κοίταγα. Σεμνά και μετρημένα πράγματα.

Η πριμαντόνα της βραδυάς ήταν ένα παιδί, ο Χρύσανθος.
Εκλεψε την παράσταση. Ενας πολύγλωσσος επικοινωνιακός Κουβανός, που έστριβε πούρα με μεγάλη μαεστρία και ταχύτητα. Κυρίως το δεύτερο. Εκατοντάδες πούρα ο μπαγάσας.
Και τι, άν δεν μίλαγε τόσο πολύ, θάχε φτιάξει άλλα τόσα.
Το μόνο κακό ήταν το μέγεθος. Μεγάλα. Εστριβε απο 56άρια και πάνω, Α sizes. Είχε μια ιδιαίτερη τεχνική, κάτι σαν κάλτσα αναποδογυρισμένη. Τα wrappers μέσα, μετά τα binders και εξωτερικά τα fillers. Πρωτότυπα σχέδια με φαντασία. Κάτι σαν ξανάστροφη κολοτούμπα. Μέγας είσαι Παντοδύναμε. Το ευτύχημα ήταν ότι ανακάλυψα πάρα πολλές κούτες κάτω απο ένα φοίνικα και όλες αυτές τις grotesque κάλτσες τις βάλαμε μέσα για τον βαρύ χειμώνα που έρχεται.

Ενα παιδί απο το Essex που μιλάει και κυρίως γράφει εξαιρετικά Αρχαία Ελληνικά, πήρε την πρωτοβουλία να δοκιμάσει αυτά τα καλλιτεχνήματα του jean premier. Στην πρώτη ρουφιξιά τον κρατήσανε να μην πέσει. Η μοίρα όμως δεν αποφεύγεται. Πάρτον κάτω. Ευτυχώς ανάμεσα στους θαμώνες ήτο ιατρός. Φόρτωσε στην πλάτη της τον ψυχασθενή και έφυγαν κατα πλυντήρια μεριά. Γιατί δεν ξέρω, δεν ρώτησα, επιστήμων ανέλαβε.

Ητο άλλος τύπος που δεχόταν ακατάπαυστα δώρα. Συγκεκριμένα ξύλινα κουτιά που βάζουμε μέσα βίδες, καρφίτσες κλπ.
Αυτός δεν έτρωγε. Εκοβε σε μικρά κομματάκια τα ορεκτικά, κατάπινε φάρμακα και κάτι έλεγε συνεχώς για αλακαρτ. Εξηγούσε τη γερμανική ερμηνεία του αλακαρτ. Εδωσε και παράδειγμα. Πάει λέει κάποιος στη Χαλκίδα και παραγγέλνει καραβίδες. Τον ρωτούν ντόπιες ή αλανιάρες. Αυτό είναι το αλακαρτ. Στην αυστηρή έννοια της γερμανικής πειθαρχίας. Γιαβωλ.
Παράλληλα, με γερακίσιο βλέμμα κοιτούσε το χρυσόμαλλο +1 βετζ δίπλα του. Κάποια στιγμή το βετζ είχε ριμάξει στην πείνα. Τι νάκανε, ορμάει στον Χρύσανθο που τις μύριζε αγρός –κάτι σε γνωστή μυρωδιά μπανανιάς της έφερνε- και τον πλακώνει στις αγκάλες. Τσαντίζεται ο δωροδέκτης, την πιάνει στα γερμανικά, την αρπάει και φεύγουν. Βρε ποιόν μου θύμιζε, ποιόν μου θύμιζε; Θα το βρώ, που θα πάει.

Ενα άλλο παληκάρι, τον έχω ξαναδεί μα δεν θυμάμαι πού.
Εκανε ασταμάτητα πράξεις με ένα calculator. Κάποια στιγμή πετάχτηκε πάνω και φώναξε.
9001!!!!!!!!!!!
Ηταν τέτοια η συγκίνηση όλων. Κάποιοι τον αγκάλιαζαν, άλλοι έκλαιγαν. Προσκηνύματα. Ζούσαμε μεγάλες στιγμές. Προσπάθησα να μάθω λεπτομέρειες αλλά λόγω της έντασης ήταν αδύνατον. Ξόφαλτσα έπιασε το αυτί μου ότι είχε σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ συλλογής αποξηραμένων δαφνόφυλλων. Η κάτι τέτοιο. Ο καθένας με τα χούγια του.

Προσπάθησα να αποστασιοποιηθώ απο τις συγλονιστικές στιγμές. Με διεισδητικό μάτι εντόπισα ένα παιδί που έγραφε σε μια χαρτοπετσέτα. Ασταμάτητα.
Το επόμενο ποστ που θα δημοσιεύσει το 2024. Θα προλάβει;
Είχε στο στόμα το ίδιο πούρο που είχε ανάψει πρόπερσι σε μια συνάντηση. Αυτός το καίει αργά.

Ανάμεσα στους θαμώνες διέκρινα τον Καζατζίδη. Είχε πια βαρεθεί το ηλεκτρονικό πούρο, έκανε ανταλλαγές με ότι στούμπα τον φλόμωναν.

Δύσκολες στιγμές περνούσε ένας. Δεν ξέρω γιατί. Αβατη η ψυχή του. Αμ κι ο άλλος με το πλαστικό tupper; Πατάτες είχε μέσα, απο το χωράφι του. Δεν τρώει είπε απο ξένα χωράφια. Αντε απο δώ. Μόλις με είδε να βγάζω τα τσιπς απο την τσέπη μου, γούρλωσε το μάτι του.

Ενα άλλο παλουκάρι που με αναγνώρισε αμέσως απο το avatar μου-έχει και αυτός αραχαιοελληνική ρίζα- μου φάνηκε πολύ συμπαθητικό. Οπως και το +1 ένα του. Το τελευταίο, δηλαδή το +1, κόλησε με ένα άλλο +1 και μετά κάνανε ping pong το πλατάνι. Σπρώξε απο δώ, σπρώξε απο κεί, έπεφτε το πλατάνι στο πιάνο και να οι νότες. Θεικά πράγματα. Cult και βάλε.

Με προβλημάτιζαν εν τω μεταξύ τα +1.

Πάγαιναν, ερχόντουσαν. Δώθε-κείθε. Πολλά και καλά.
Ενα απο αυτά με πλησίασε και μου ζήτησε αυτόγραφο. Νόμιζε ότι είμαι ο Τζήν Κέλλυ. Θα μπερδεύτηκε σκέφτηκα. Ισως επειδή έβρεχε την είδε Dancing in the rain.

Και ενώ όλα κυλούσαν απολύτως φυσιολογικά, σκάνε τα αναπάντεχα. Ενα καπελωμένο +1, ορμάει σε ένα ψηλό παλουκάρι -αξύριστο- και του τα χώνει. Ξόφαλτσα άκουσα ότι του απαγόρεψε να τρώει delivery fondue. Ιδίως μετά τα μεσάνυχτα.
Η εντάσεις αποφεύχθηκαν χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση ενός μπράτσμαν ΕΜΑΚ. Συμβουλή. Αν τον δείτε, δώστε του οικειοθελώς τα πούρα σας. Με χαμόγελο.

Ασχετο. Η περίπτωση ενός παιδιού που πήγαινε απο τραπέζι σε τραπέζι και προσπαθούσε με μαθηματικά και παραδείγματα να πείσει ότι είναι καλλίτερα να προτιμούν αλουμίνια απο την Ελλάδα. Ισως επειδή είχε ψήσει εμένα, να νόμιζε ότι θα του κάτσει και με τους άλλους; Δεν ξέρω, δεν ανακατεύομαι. Μεταξύ μας, κούνια που τον κούναγε.

Ετσι λοιπόν κύλησε η βραδιά. Πα μαλ.

Η ώρα της λυπητερής δεν ήρθε ποτέ. Ενα παιδί, μές την καλή χαρά, είχε κάνει σπάνια αρατζαμέντα. Τζάμπα.

Πρίν φύγουμε μαζευτήκαμε όλοι κάτω απο μια φοινικιά που είχε φυτρώσει τυχαία όση ώρα διήρκεσε το μάζωμα. Δώσαμε όρκο αίματος να ξαναβρεθούμε το 3000. Μέχρι τότε μας είπαν θα έχουν ανοίξει οι αμερικάνικες αγορές φοινικόσπορων και τα πράγματα θα είναι πολύ καλλίτερα. Υπομονή.

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή αντικείμενα είναι τυχαία.
Άβαταρ μέλους
INS
Δημοσιεύσεις: 772
Εγγραφή: Παρ Οκτ 19, 2007 4:28 pm

Δημοσίευσηαπό INS » Τρί Οκτ 26, 2010 4:09 pm

:shock: :shock: :shock: :? :?: :roll: :?:
κυκλοφορουσε επισης ενα λεξικο. καποιος το βουτηξε απο το +1 του και με τη βοηθεια του μεταφραστη του γουγλ κρατησε σημειωσεις. τωρα ψαχνουμε το λεξικο για να κανουμε το reverse engineering. δυστυχως το παρεσυρε η νεροποντη και αναζητειται ακομη.
Άβαταρ μέλους
CHURCHILL
Δημοσιεύσεις: 880
Εγγραφή: Τετ Φεβ 18, 2009 4:54 pm
Τοποθεσία: νεα ιωνια αττικης

Δημοσίευσηαπό CHURCHILL » Τρί Οκτ 26, 2010 4:50 pm

Να ευχαριστήσουμε και εγώ με τη σειρά μου τον Ιωσήφ και τον φοίνικα που μας παραχώρησαν τον πολύγλωσσο βεβαίως βεβαίως στρίφτερμαν.

τον leo που για άλλη μια φορά έδωσε ρέστα με την ακατάπαυστη διάθεση του (μέχρι και το μικρόφωνο έπιασε......μην τρομάζετε δεν τραγούδησε)
Προσπάθησε να κάνει έναν πλειστηριασμό αλλά μετά από ερώτηση ''που θα πάνε τα έσοδα'' το έκανε γαργάρα. Είναι και γεννηθείς πριν το 55 :?

Τον Σταύρο-κάζα με την τσάντα σπορ μπίλι.
Tον τρελαμένο με τις μηχανές που δεν χωρούσε καλά καλά στο τραπέζι.
Tον corn που είχε όλη την ώρα το νου του στο κινητό. Περίμενε λέει ότι θα τον έπαιρνε η κόρη του, κάνε υπομονή θα γίνει και αυτό σε 2 εβδομάδες.
Ο Νίκος μου εξιστορούσε μια ιστορία για το ανακόντα που τον τσίμπησε στο χέρι και νασου μπούκωνε τα φάρμακα.
O Αντρέας με το πολυαγαπημένο του +1 κάπνιζε RGPE :lol:
Eνα D4 που αναβόσβηνε μανιωδώς αλλά δεν τέλειωνε ποτέ. Στην επόμενη συνάντηση να παρουσιαστής κουρεμένος.
Oλα τα λεφτά ήταν το ζεύγος που τραγουδούσαν αγκαλιασμένοι πάνω από το κεφάλι του πιανίστα (όλα τα περίεργα αυτοί τα τραβάνε)
Λίγο αργοπορημένος ήρθε ο Γιώργος κάνοντας εντυπωσιακή είσοδο με την πανέμορφη παρέα του :wink:
Νίκος Δ στο τέλος με ανακεφαλαίωση για την παροχή φυσικού αερίου και τον οπλισμό στα πέδιλα της οικοδομής.
Ξέχασα κανέναν..........?
όχι βέβαια, απλά την άφησα για το τέλος. Το +1 του πλειστηριατζή που με τα λίγα ισπανικά που γνώριζε συνεννοούνταν με τον μαύρο.
πέρασα πολύ όμορφα και η παρέα ήταν super :!: :!:
Το δικαίωμά σας να ομιλείτε δεν περιλαμβάνει και υποχρέωσή μας να σας πάρουμε στα σοβαρά
Νίκος
Δημοσιεύσεις: 2017
Εγγραφή: Τετ Μάιος 02, 2007 9:11 am
Τοποθεσία: Σπίτι της

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Τρί Οκτ 26, 2010 7:34 pm

Μολις ξυπνησα
Νίκος
Δημοσιεύσεις: 2017
Εγγραφή: Τετ Μάιος 02, 2007 9:11 am
Τοποθεσία: Σπίτι της

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Τρί Οκτ 26, 2010 7:35 pm

<>
Τελευταία επεξεργασία από Νίκος σε Τετ Οκτ 27, 2010 9:11 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Άβαταρ μέλους
Powerslave
Δημοσιεύσεις: 180
Εγγραφή: Παρ Νοέμ 23, 2007 12:35 pm

Δημοσίευσηαπό Powerslave » Τρί Οκτ 26, 2010 8:35 pm

Συγχαριτήρια παιδιά! Πάντα μα πάντα τέτοια!
Κρίμα σε όσους δεν μπορέσαμε να παρεβρεθούμε :(

All my best,

Θ.
Αν ο Σάρουμαν είχε τον Μάκη για βοηθό, θα είχε βρει τον Φρόντο σε μία ώρα...
Άβαταρ μέλους
avaton
Δημοσιεύσεις: 19
Εγγραφή: Δευ Απρ 05, 2010 7:36 pm

Δημοσίευσηαπό avaton » Τρί Οκτ 26, 2010 9:47 pm

εξαιρετική βραδιά,
χάρηκα που σας γνώρισα όλους
leonida στο παραλήρημά σου δεν μπόρεσα να διακρίνω την αφεντομουτσουνάδα σου και το ρόλο του anchorman που διατέλεσες!
χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες και πολύ ευχάριστες γνωριμίες οι παλαιοί του forum cool & peter και φυσικά ο απίθανος οργανωτής Ιωσήφ
συγχαρητήρια σε όλους που είτε παρασκηνιακά είτε εμφανώς συνέβαλαν στην οργάνωση της βραδιάς
ανυπομονώ σε επόμενες συναντήσεις να γνωριστώ καλύτερα και με τους υπόλοιπους
να συζητήσουμε για ρούμι, whisky και άλλα ευγενή αποστάγματα που συνοδεύουν πούρο (thank you Νίκο για τα info)
Άβαταρ μέλους
Pilot
Δημοσιεύσεις: 44
Εγγραφή: Τετ Οκτ 06, 2010 1:52 pm
Τοποθεσία: Βουλιαγμένη

Δημοσίευσηαπό Pilot » Τρί Οκτ 26, 2010 10:05 pm

Ακούγεται, ιδίως με τη γραφή του Λεωνίδα, εξαιρετική βραδιά. Την επόμενη φορά θα τα καταφέρω και εγώ να έρθω (έχουμε δικαίωμα και εμείς οι νέοι στην παρέα, έ; :)). Άσε που θέλω να ζητήσω από τον Λεωνίδα το βιβλίο με τους κώδικες για να καταλάβω ακριβώς τι θέλει να πεί! :D
Κώστας
RedRum
Δημοσιεύσεις: 1508
Εγγραφή: Τρί Σεπ 11, 2007 6:49 pm

Δημοσίευσηαπό RedRum » Τετ Οκτ 27, 2010 12:43 am

Leonidas έγραψε:Off-topic
Τοποθεσία Φαίδρα. Ενα καταπληκτικό οικοδόμημα, απο εκείνα που δύσκολα βρίσκουμε πια στην Αθήνα. Πανύψηλα decorated ταβάνια, μικρές σάλες όμορφα διατηρημένες, κόζικη ατμόσφαιρα. Με δυό καταπληκτικές κυρίες hands on.
A place to be.


On topic
Μια βραδιά που τάχε όλα κι όλους. Lords, Phoenix, πλατάνους, χρυσάνθεμα, ιππόλυτοι και απόλυτοι, εορτάζοντες, μή εορτάζοντες, vegetarians, ντραμίστες, μπασίστες, πιανίστες, αρσιβαρίστες, αοιδούς λαικούς και μη, Πέτρους, Παύλους, τους 12 Αποστόλους, άραβες με το χαρέμι τους, γερμανόφωνους, γαλόφωνους, άφωνους, παράφωνους, περαστικούς που είδαν φώς και μπήκαν, καπνίζοντες, καιγόμενους, αυτοφλεγόμενους, κόρες και όχι γιούς, ζηλιάρηδες, γρινιάρηδες. Και πάρα πολλά +1.

Ημουν και εγώ εκεί. Κατα τη γνωστή και πάγια τακτική μου, έκατσα απόμερα, δεν μίλαγα. Εκαψα τις λατρεμένες μαρεβούλες μου, όπως όλοι άλλωστε, και κοίταγα. Σεμνά και μετρημένα πράγματα.

Η πριμαντόνα της βραδυάς ήταν ένα παιδί, ο Χρύσανθος.
Εκλεψε την παράσταση. Ενας πολύγλωσσος επικοινωνιακός Κουβανός, που έστριβε πούρα με μεγάλη μαεστρία και ταχύτητα. Κυρίως το δεύτερο. Εκατοντάδες πούρα ο μπαγάσας.
Και τι, άν δεν μίλαγε τόσο πολύ, θάχε φτιάξει άλλα τόσα.
Το μόνο κακό ήταν το μέγεθος. Μεγάλα. Εστριβε απο 56άρια και πάνω, Α sizes. Είχε μια ιδιαίτερη τεχνική, κάτι σαν κάλτσα αναποδογυρισμένη. Τα wrappers μέσα, μετά τα binders και εξωτερικά τα fillers. Πρωτότυπα σχέδια με φαντασία. Κάτι σαν ξανάστροφη κολοτούμπα. Μέγας είσαι Παντοδύναμε. Το ευτύχημα ήταν ότι ανακάλυψα πάρα πολλές κούτες κάτω απο ένα φοίνικα και όλες αυτές τις grotesque κάλτσες τις βάλαμε μέσα για τον βαρύ χειμώνα που έρχεται.

Ενα παιδί απο το Essex που μιλάει και κυρίως γράφει εξαιρετικά Αρχαία Ελληνικά, πήρε την πρωτοβουλία να δοκιμάσει αυτά τα καλλιτεχνήματα του jean premier. Στην πρώτη ρουφιξιά τον κρατήσανε να μην πέσει. Η μοίρα όμως δεν αποφεύγεται. Πάρτον κάτω. Ευτυχώς ανάμεσα στους θαμώνες ήτο ιατρός. Φόρτωσε στην πλάτη της τον ψυχασθενή και έφυγαν κατα πλυντήρια μεριά. Γιατί δεν ξέρω, δεν ρώτησα, επιστήμων ανέλαβε.

Ητο άλλος τύπος που δεχόταν ακατάπαυστα δώρα. Συγκεκριμένα ξύλινα κουτιά που βάζουμε μέσα βίδες, καρφίτσες κλπ.
Αυτός δεν έτρωγε. Εκοβε σε μικρά κομματάκια τα ορεκτικά, κατάπινε φάρμακα και κάτι έλεγε συνεχώς για αλακαρτ. Εξηγούσε τη γερμανική ερμηνεία του αλακαρτ. Εδωσε και παράδειγμα. Πάει λέει κάποιος στη Χαλκίδα και παραγγέλνει καραβίδες. Τον ρωτούν ντόπιες ή αλανιάρες. Αυτό είναι το αλακαρτ. Στην αυστηρή έννοια της γερμανικής πειθαρχίας. Γιαβωλ.
Παράλληλα, με γερακίσιο βλέμμα κοιτούσε το χρυσόμαλλο +1 βετζ δίπλα του. Κάποια στιγμή το βετζ είχε ριμάξει στην πείνα. Τι νάκανε, ορμάει στον Χρύσανθο που τις μύριζε αγρός –κάτι σε γνωστή μυρωδιά μπανανιάς της έφερνε- και τον πλακώνει στις αγκάλες. Τσαντίζεται ο δωροδέκτης, την πιάνει στα γερμανικά, την αρπάει και φεύγουν. Βρε ποιόν μου θύμιζε, ποιόν μου θύμιζε; Θα το βρώ, που θα πάει.

Ενα άλλο παληκάρι, τον έχω ξαναδεί μα δεν θυμάμαι πού.
Εκανε ασταμάτητα πράξεις με ένα calculator. Κάποια στιγμή πετάχτηκε πάνω και φώναξε.
9001!!!!!!!!!!!
Ηταν τέτοια η συγκίνηση όλων. Κάποιοι τον αγκάλιαζαν, άλλοι έκλαιγαν. Προσκηνύματα. Ζούσαμε μεγάλες στιγμές. Προσπάθησα να μάθω λεπτομέρειες αλλά λόγω της έντασης ήταν αδύνατον. Ξόφαλτσα έπιασε το αυτί μου ότι είχε σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ συλλογής αποξηραμένων δαφνόφυλλων. Η κάτι τέτοιο. Ο καθένας με τα χούγια του.

Προσπάθησα να αποστασιοποιηθώ απο τις συγλονιστικές στιγμές. Με διεισδητικό μάτι εντόπισα ένα παιδί που έγραφε σε μια χαρτοπετσέτα. Ασταμάτητα.
Το επόμενο ποστ που θα δημοσιεύσει το 2024. Θα προλάβει;
Είχε στο στόμα το ίδιο πούρο που είχε ανάψει πρόπερσι σε μια συνάντηση. Αυτός το καίει αργά.

Ανάμεσα στους θαμώνες διέκρινα τον Καζατζίδη. Είχε πια βαρεθεί το ηλεκτρονικό πούρο, έκανε ανταλλαγές με ότι στούμπα τον φλόμωναν.

Δύσκολες στιγμές περνούσε ένας. Δεν ξέρω γιατί. Αβατη η ψυχή του. Αμ κι ο άλλος με το πλαστικό tupper; Πατάτες είχε μέσα, απο το χωράφι του. Δεν τρώει είπε απο ξένα χωράφια. Αντε απο δώ. Μόλις με είδε να βγάζω τα τσιπς απο την τσέπη μου, γούρλωσε το μάτι του.

Ενα άλλο παλουκάρι που με αναγνώρισε αμέσως απο το avatar μου-έχει και αυτός αραχαιοελληνική ρίζα- μου φάνηκε πολύ συμπαθητικό. Οπως και το +1 ένα του. Το τελευταίο, δηλαδή το +1, κόλησε με ένα άλλο +1 και μετά κάνανε ping pong το πλατάνι. Σπρώξε απο δώ, σπρώξε απο κεί, έπεφτε το πλατάνι στο πιάνο και να οι νότες. Θεικά πράγματα. Cult και βάλε.

Με προβλημάτιζαν εν τω μεταξύ τα +1.

Πάγαιναν, ερχόντουσαν. Δώθε-κείθε. Πολλά και καλά.
Ενα απο αυτά με πλησίασε και μου ζήτησε αυτόγραφο. Νόμιζε ότι είμαι ο Τζήν Κέλλυ. Θα μπερδεύτηκε σκέφτηκα. Ισως επειδή έβρεχε την είδε Dancing in the rain.

Και ενώ όλα κυλούσαν απολύτως φυσιολογικά, σκάνε τα αναπάντεχα. Ενα καπελωμένο +1, ορμάει σε ένα ψηλό παλουκάρι -αξύριστο- και του τα χώνει. Ξόφαλτσα άκουσα ότι του απαγόρεψε να τρώει delivery fondue. Ιδίως μετά τα μεσάνυχτα.
Η εντάσεις αποφεύχθηκαν χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση ενός μπράτσμαν ΕΜΑΚ. Συμβουλή. Αν τον δείτε, δώστε του οικειοθελώς τα πούρα σας. Με χαμόγελο.

Ασχετο. Η περίπτωση ενός παιδιού που πήγαινε απο τραπέζι σε τραπέζι και προσπαθούσε με μαθηματικά και παραδείγματα να πείσει ότι είναι καλλίτερα να προτιμούν αλουμίνια απο την Ελλάδα. Ισως επειδή είχε ψήσει εμένα, να νόμιζε ότι θα του κάτσει και με τους άλλους; Δεν ξέρω, δεν ανακατεύομαι. Μεταξύ μας, κούνια που τον κούναγε.

Ετσι λοιπόν κύλησε η βραδιά. Πα μαλ.

Η ώρα της λυπητερής δεν ήρθε ποτέ. Ενα παιδί, μές την καλή χαρά, είχε κάνει σπάνια αρατζαμέντα. Τζάμπα.

Πρίν φύγουμε μαζευτήκαμε όλοι κάτω απο μια φοινικιά που είχε φυτρώσει τυχαία όση ώρα διήρκεσε το μάζωμα. Δώσαμε όρκο αίματος να ξαναβρεθούμε το 3000. Μέχρι τότε μας είπαν θα έχουν ανοίξει οι αμερικάνικες αγορές φοινικόσπορων και τα πράγματα θα είναι πολύ καλλίτερα. Υπομονή.

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή αντικείμενα είναι τυχαία.


ρε τι χανω ρε... εχω παει τελευταια σε κατι σπιτισια μαζωματα με πουροκαταστασεις (εδω εχουμε πληρη απαγορευση υπενθυμιζω...), τετοια τρελα δεν ειχαμε ρε γαμωτι μου!!!

κατι ψευτολορδους ειχαμε, κατι τραπεζιτες (μπορει και φρονημιτες), κατι υποτιθεται κονοσιερηδες....

+1, ταπερ, βιδες, καρφιτσες, πατατες αυτογραφα, αλουμινια και αλλο παρομοιο μπατιρντι δεν ειχαμε... και για αυτο θελω ρε μπαγασηδες να προσπαθησω να ερθω στο επομενο μαζωμα, δεν τη παλευω αλλο με τους καποτηδες!!!
Νίκος
Δημοσιεύσεις: 2017
Εγγραφή: Τετ Μάιος 02, 2007 9:11 am
Τοποθεσία: Σπίτι της

Δημοσίευσηαπό Νίκος » Τετ Οκτ 27, 2010 9:09 am

RedRum έγραψε:κατι ψευτολορδους ειχαμε

Είσαι ο ένας και μοναδικός αληθινός
RedRum έγραψε:+1, ταπερ, βιδες, καρφιτσες, πατατες αυτογραφα, αλουμινια και αλλο παρομοιο μπατιρντι δεν ειχαμε... και για αυτο θελω ρε μπαγασηδες να προσπαθησω να ερθω στο επομενο μαζωμα, δεν τη παλευω αλλο με τους καποτηδες!!!


Για να καταλάβω, +1 δεν έχετε, δηλαδή έχετε +0. Και πώς το κάνετε; Μόνοι σας; :shock:
Νικος Δ.
Δημοσιεύσεις: 10
Εγγραφή: Τετ Μαρ 18, 2009 2:01 pm

Δημοσίευσηαπό Νικος Δ. » Τετ Οκτ 27, 2010 10:29 am

Μια τέλια βραδιά με πολύ κέφι και διάθεση για διασκέδαση από όλους. Σε αυτό βέβαια συνηγόρησε ο καταπληκτικός χώρος της Φαίδρας, ο κος Πλάτανος που ακούραστα μας έβαζε συνεχώς στην πρίζα για ξεφάντωμα, άντε και ο Χρύσανθος με τις (γυμνές :D του δημιουργίες ).

Ήταν η πρώτη μου συμμετοχή σε συνάντηση του forum και θέλω να δηλώσω πως ήταν αναπάντεχα όμορφα τα συναισθήματα που μου δημιούργησε η γνωριμία μου με όσους πρόλαβα να συνομιλήσω αλλά και με όσους απλά είδα και γνωρίζω από τα κείμενα τους εδώ. Το αυτό και για το +1 που από το πολύ κούνημα εκεί κοντά στον Πλάτανο μαζί με ένα άλλο +1 δεν είχε σταματημό... και μετά την αποχώρηση. Άσε που για πρώτη φορά δε διαμαρτυρήθηκε για την μυρωδιά του πούρου μου… όχι την Δευτέρα στην Φαίδρα, την επομένη !!!

Τέλος θέλω να ευχαριστήσω τον Ιωσήφ διότι χωρίς την δική του προτροπή δεν θα είχα την χαρά να συμμετάσχω σε αυτή τη βραδιά η οποία παρεμπίπτοντος έχει θέση πολύ ψηλά τον πήχη για τις επόμενες, κάτι έπιασε το αφτί μου στο τέλος για παιδάκια και λίπος…
Leonidas
Δημοσιεύσεις: 2010
Εγγραφή: Παρ Ιούλ 04, 2008 3:23 pm
Τοποθεσία: Αθήνα

Δημοσίευσηαπό Leonidas » Τετ Οκτ 27, 2010 10:47 am

Νικος Δ. έγραψε:Μια τέλια βραδιά
.......

κάτι έπιασε το αφτί μου στο τέλος για παιδάκια και λίπος…


Ας πρόσεχες. Να μην έφευγες. Τα καλά ήρθαν μετά.
Αλακαρτ uber alles :lol:

Επιστροφή σε “Συναντήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες